w oko

You are currently browsing the archive for the w oko category.

吳承恩 Wú Chéng’ēn

szesnastowieczny Chińczyk, jest autorem Wędrówki na Zachód, której fragmenty wyszły po polsku (w dwóch kawałkach), przełożone (nie jestem pewien, czy dobrze) przez Tadeusza Żbikowskiego. Jedną z głównych postaci jest tam Zhu Bajie (wg stosowanej w latach 80. transkrypcji Żbikowskiego – Czu Pa-tsie), wieprzogłowy ex-generał wojsk niebiańskich, uzbrojony w dziewięciozębne grabie. Nie jest zbyt mądry, musi walczyć z ośmioma pokusami, często ulegając, ale nakazano mu udział w wypełnieniu najważniejszego buddyjskiego questu – podróży po święte księgi, więc nie ma wyjścia i towarzyszy mnichowi Xuanzangowi (u Żbikowskiego: Hüan-tsangowi), często popadając w zabawne tarapaty.

Piękna, plugawa i zarazem naiwna postać. Obok wspaniałego Sūn Wùkōnga (u Żbikowskiego: S’un Wu-k’unga), króla małp, Wielkiego Mędrca Równego Niebu, jedyny hm, żywy uczestnik świątobliwego questu.

馬良 Maleonn Ma

jest współczesnym Szanghajczykiem, uprawiającym rodzaj fotografii onirycznej. Jego prace można pooglądać tutaj.

Jedna z nich, z cyklu Book of Taboo, wygląda jak poniżej. Znajdziemy też cykl Wędrówka na Zachód (Journey to the West), ale jego zawartość może zaskoczyć.

Tak czy inaczej, dobra odtrutka nawielkanocna.


PS Przepraszam za linki do anglojęzycznej wikipedii, ale polska ssie.

PPS Na podobny temat.

podwajanie

Egon Schiele (1913)

Egon Schiele (1913)

koliście

Ostatnio jakoś ciągle wpadam na te niedoczytania.pl.

Dawno temu rozlewnie opisywałem dziwne istnienie bloga szumpuzzle. Na początku tego roku umilkł, a właściwie zredukował się do odsyłacza na flickr, gdzie można oglądać nowe prace autora. I tam pod niektórymi grafikami – co? Ano, odsyłacze do niedoczytania.pl.

Ten portalik wsysa.

Ale są jeszcze grafiki nie obstawione. Podoba mi się stump, chętnie bym go tu zamieścił, ale nie będę jumać w biały dzień.

DODANE:

[tu była reprodukcja, niestety autor zdjął ją ze swojego flickra]

Tomek Kolisko, pniak / stump (dziękuję autorowi za zgodę na reprodukcję)

rdza

piano

Mapy inspirują. Niejasne pojęcie czeskiej mapy prowadzi (może prowadzić) do myślenia o przestawianiu i odwracaniu.

GPS [global positioning system] odpowiada na pytanie: „gdzie jestem” (no, technicznie: gdzie jest nadajnik). A odwrotnie? Gdzie jest świat?

Na przykład w kieszeni. Globusy kieszonkowe, rozpowszechnione w XVIIXVIII wieku nie miały chyba praktycznego zastosowania, z pewnością jednak inspirowały.
globus kieszonkowy
A jak się czują Antypodzianie, Australijczycy, Kiwi, Latynoamerykanie? Czy muszą przezwyciężać dziecinny lęk, że stojąc na kulistej powierzchni zawsze głową w dół – mogą odpaść?

Ciekaw jestem, czy firma produkująca globusy antypodalne zrobiła kokosy.

globus antypodalny

« Older entries § Newer entries »