Niepokoi mnie dwubiegunowość — nie ta podsycana, koniunkturalna (Polak Prawy versus ludzka szmatka), ale stworzona przez lata jakichś niedobrych decyzji i wyborów. Jej konsekwencją jest brak w gronie znajomych u człowieka z pewnej opcji ludzi z opcji odmiennej, zupełnie odmiennej lub po prostu zwisowo opcje traktujących. I gdy zabełkoczą komuś szumne słowa, nie ma wśród bliskich czy przyjaciół kogoś, kto mu powie: oj, przestań majaczyć. Owszem, przeciwnicy chętnie mu to powiedzą, ale wiadomo, to są wrogowie Ludzkości i Honoru...

Ponadto: zawsze dziwiło mnie po co w Kraju tylu psychologów kształcą. Z popularności gamy konspiracyjnych teorii wnoszę, że nie bez przyczyny.