nameste :

Do kompletu – Manuela Gretkowska, inteligentnie snująca psychoszkic polskości w tekście Martwy Polak opłakuje sam siebie:

Ach, pomysł Postania (w kolejce) Warszawskiego, wreszcie udanego — pycha!

drakaina :

Nawiasem mówiąc, dzisiejsze wyjące co trzy godziny syreny (pierwsze mnie obudziły i sprawiły, że w rezultacie spałam do 11, co mnie zawsze wkurza),

To były jakieś przed siódmą? Nie wiedziałem.

nameste :

książka Środy: przymierzałem się do niej parę razy, kartkowałem, ale – jakieś śmakieś krzywe to jej pisanie.

Książka Środy nie tyle krzywa, co jakaś takaś banalna, przynajmniej na tyle, co ją przekartkowałem. Szkoda tematu, bo można było to naprawdę fajnie napisać. A Majmurka, poza meta, psycho, och, ach, sosem podoba mi sie odwrócenie ról i wskazanie tego, co „wymodlił śmierć”. „Metafizyka” przez swoją nielogiczność jest cudowną zabawką do wymyślania różnych odjechanych teorii, choć czasami nawet zgrabnie napisanych (Borges o Swedenborgu).

major :

Nie do końca się zgadzam, ale ciekawe.

No właśnie – średnio ciekawe. Podobnie jak i książka Środy: przymierzałem się do niej parę razy, kartkowałem, ale – jakieś śmakieś krzywe to jej pisanie.

nameste :

Generalnie, warto czytać „Krytykę Polityczną”, zwłaszcza w dni ostatnie.

Racja, racja, ja bym jeszcze dodał Majmurka Smoleńsk, albo odpowiedź Realnego

I nagle wydarza się katastrofa, która przywraca naszej wspólnocie politycznej tragedię, a polskiej historii – po raz pierwszy od czasów stanu wojennego – tragiczny wymiar. A obozowi politycznemu, który buduje wspólnotę wokół pamiątek (czy właściwie symulakrów) narodowej martyrologii, przywraca prawdziwego męczennika. I nie można się pozbyć niesamowitego wrażenia, że spadający samolot to jakby odpowiedź samej rzeczywistości na zapewnienia polityków o wierności ofiarom Powstania czy Katynia („oczodoły ich przestrzelonych czaszek czekają”, jak wyraził się w Katyniu premier Donald Tusk). Wierności ich widmom, z którymi nasza wspólnota zostaje, bo nie umie odżałować swoich ofiar, nie pozwala im odejść i spoczywać w pokoju. Gdy patrzyłem na zdjęcie wraku samolotu, miałem wrażenie, że same te widma powiedziały „sprawdzam”. A przy tym zakładnikami tych widm jesteśmy wszyscy. Także ci, którzy nie zawierali z nimi paktu, którzy nie chcieli „sprostać ich legendzie”, „dać im świadectwa”, jak cała załoga samolotu, jak ludzie tak odlegli od takiego „paktu z umarłymi” jak Izabela Jaruga-Nowacka. Jednocześnie ta śmierć polskich polityków we wraku płonącego samolotu jest naprawdę absurdalna, nie świadczy sama przez się o niczym, poza swoim własnym nonsensem (jak większość ludzkich śmierci).

Nie do końca się zgadzam, ale ciekawe. A tekst Anny Zawadzkiej to jest dokładnie to, co myślę o Wawelu.

PS Czytałeś „Kobiety i władza” Środy? Przeczytałem rozdział o lewicy i jestem więcej niż rozczarowany.

Ja tam jako człowiek prosty najbardziej się zgadzam z prostym i dosadnym listem posła Widackiego do Dziwisza. ABR ma dużo racji, ale mnie osobiście męczy ten język pełen mądrych słów, choć ogólnie z ideą się zgadzam. Nawiasem mówiąc, dzisiejsze wyjące co trzy godziny syreny (pierwsze mnie obudziły i sprawiły, że w rezultacie spałam do 11, co mnie zawsze wkurza), są tylko kolejnym irytującym elementem tego żałosnego spektaklu, jaki nam zaserwował Jarosław ze Stanisławem... A gdyby nie Wawel, może by mnie tak nie irytowały. I nie chodzi o świętość czy zmurszałość Wawelu — dla mnie on jest elementem mojego rodzinnego miasta i uważam, że jako element architektoniczny jest ładny, zwłaszcza oglądany od strony Wisły. I ten kawałek mojego rodzinnego miasta został on potraktowany jak towar na sprzedaż, element przetargowy w polityce, coś, czym można kupczyć i frymarczyć za nie wiadomo nawet jakie przywileje czy nagrody...

Do kompletu – Manuela Gretkowska, inteligentnie snująca psychoszkic polskości w tekście Martwy Polak opłakuje sam siebie:

Historyczną logiczność Polaków, rozumne argumentowanie za wspólnotowymi celami zniszczyły zabory, a przyczynił się do tego Kościół. Zabory – bo musieliśmy szyfrować sprawy narodowe, używać aluzji, alegorii, nie mogąc wypowiedzieć się wprost. Kościół katolicki – bo proponował pocieszenie, ucieczkę przed historią. W przeciwieństwie do protestanckiego Kościół katolicki narzuca swoją wykładnię wiary, zabiera wyznawcom możliwość interpretacji i bronienia poglądów. [...]

[...] Rozdwojenie Polaków tworzy napięcie. Wielkim pochlebstwem było hasło reklamujące Polskę wymyślone przez zagranicznych copyrighterów:„Twórcze napięcie”. W rzeczywistości jest to chorobliwe napięcie między prostolinijnym, religijnym oglądem świata, czystością serca gołąbka i umysłem na jego poziomie, a groteskowym pociągiem do spiskowych teorii. W tym zamęcie łatwiej wyrobić sobie wariackie papiery niż sensowne poglądy. Jak zjednoczyć siebie z samym sobą, racjonalność z podejrzeniami? Jeśli nie chce się zwariować, zostaje albo silna wiara religijna, przenosząca nas ponad rozum i dająca łaskę ukojenia, albo spiski zaspokajające racjonalny głód przyczynowo-skutkowej logiki.

[o wawelgate, synteza:]

Część Polaków, tak miłujących wolność, obudziła się nagle w kraju, gdzie rządzi autorytarna władza wspierana przez nich datkami na tacę.

[podkr. moje – n.]

Generalnie, warto czytać „Krytykę Polityczną”, zwłaszcza w dni ostatnie.

nameste :

przewodniczący angelicji sodańskiej.

jednakowoż nie (?) sodomskiej

czescjacek :

Jeśli dożyjemy śmierci Wałęsy, będą takie przepychanki ze zwłokami, że Miłoszowe i obecne zbledną.

Eeee tam, Walentynowicz zginęła, Kaczyński w szoku, marasu może narobić sam Wałęsa (i pewnie narobi, jest w tym miszczem absolutnym).