BONUSOWO

W pociągu jadącym przez Holandię siedzi dwóch matematyków (albo: Kant z Baudrillardem, albo: dwie studentki gender studies), wyglądają przez okno. W pewnym momencie mijają krowę na polu.

– O – mówi pierwszy – w Holandii krowy są czerwone.
– Przynajmniej jedna krowa jest czerwona – pada odpowiedź.
– Przynajmniej z jednej strony.

noir :

Chodziło mi o wiersz z kolejnego wpisu. Wydawało mi się, że się wiąże i że coś chciałeś w ten sposób czytelnikowi przekazać.

Masz rację, pewnie to się jakoś wiąże i coś (tylko co? hm) chciałem przekazać.

No i: zaglądaj, pewnie. Niekoniecznie milcząco.

@nameste

To by wiele wyjaśniało. Tylko że „tak”, „nie” to dwa wymiary, w których trudno się oddycha. Trzeba by też przyjąć, że jest zgoda co do rzeczywistości. Też założyć sobie, że chodzi o zabawę, a nie postrzeganie jej (rzeczywistości).
Chodziło mi o wiersz z kolejnego wpisu. Wydawało mi się, że się wiąże i że coś chciałeś w ten sposób czytelnikowi przekazać. Moje subiektywne zupełnie wrażenie.
Z mojej strony: reakcja na reakcję bez potrzeby utwierdzania się w czymkolwiek (chociaż?). Pozwolę sobie czasami milcząco zaglądać na tego bloga. Pozdrawiam:)

noir :

Ależ. Zgoda na fakty jest (no bo jak inaczej?). Raczej niezgoda na fakt faktów.

Jak inaczej? Choćby tędy: raz, dwa, two, and so on... Zabawa polega na dodawaniu w różnych miejscach „nie” („not”) i patrzeniu, co się dzieje.

Wiersz poruszający.

Jaki/który?

Ależ. Zgoda na fakty jest (no bo jak inaczej?). Raczej niezgoda na fakt faktów. Z interpretacjami podobnie. Wychodzi mi, że to trzy (wymiary).
Wiersz poruszający.

@ sheik.yerbouti:

Taki odruch, żeby czytelnikowi co najmniej nie utrudniać.

@nameste w tekstowisku

Jej, wszędzie bym Cię po tych boldach poznał...

wo :

czas przeszły dokonany

No i dobrze.