@ esse:

No, tak.

„Kto komu”, też pytanie, Federalny obnieśmielił Mużyka i ten, mimo wysiłków, które wypada docenić, pa, pa. Narasta smutek, Nadal rzucony na kolana, Djokowić przegrał, bo sraczka (or smth).

Chinki jak złe lisice, Serena pół-czołg, pół-mumia, Głowonogi Blin odebrał zemstę za Kim z rąk Justine, smutek, powiadam wam, smutek. Ale wiedziałem, że tak będzie, zawsze tak jest w drugim tygodniu.

„nie lubię
Roddicka,
bo się poci
jak świnia
(pot mu kapie
nawet z daszka czapki,
co trudno wręcz pojąć)
i jest taki
szastu-szastu
prędki
i zamaszysty,
pif-paf,
no,
ale przy tym ocieka potem
i niezrealizowanymi możliwościami”

Kim w stuporze; pa, pa, Agnieszko; nadmierny wysiłek nie popłaca (Szalony Grubawy i Kurdupel Armiejec – out); fajterki fifty-fifty (Suárez Navarro doprowadziła Serenę do rozpaczy w ostatnim gemie pierwszego seta, ale cóż, przegrała); Henin przetrwała i Niezmordowaną Paszczakównę, i Topiącą się Bukę – przynajmniej tyle dobrego.

A teraz czekam: czy Federalny zwycięży Kangura? Czy Mużyk poradzi sobie z Gaúchasko? Czy się spotkają? I kto komu?

I czy zdarzy się coś, co przełamie narastający smutek drugiej połowy turnieju? (Zawsze tak jest z tym narastaniem.)

nameste :

(jak dostaje w dupę, to odgryza sobie wargę i, cierpiąc, zrywa się do boju, ale na co dzień „czysięstoiczysięleży” mnóstw dolarów się należy ;).

Tu racja, choć to chyba bardziej jej tatuś, a może nawet nie tatuś co polskie media.

Ale w jakich jeszcze dyscyplinach sportu publiczność z definicji ma mieć zamkniętą paszczę? (Inne tenisy, znaczy pingpongi i badmintony, się nie liczą.)

W snookerze

Próbowałem, ale gugiel nie zna faceta. O kim mówisz?

Oczywiście chodzi o Gortata, zawsze mylę nazwiska.

Choć mnie wygrana Polaków i Polek ciągle w gardle ściska.
Bo?

No i to właśnie jest niewytłumaczalne i nie wiem czy bardziej podszyte szowinizmem czy lojalnością?

BTW, a propos Psycholololo(lo)Kompleksów, właśnie skończyła się powtórka z wygranej Szalonego Grubawego, którego całkiem nietenisowo dopingował tłum Cypryjczyków pomalowanych w barwy wojenne. Nieszczęsny Cypr, znaleźli sobie maść na obolałe psychololo. Ale to ciągle jednak wyjątek w tenisowym behawiorze, w tym sensie, że większość z marginesu hałasujących to groupiesy indywidualnych graczy.

Jest gorzej, w GW napisali, że cały mecz Kubota był jak mecz piłkarski, a biało czerwona grupa przekrzykiwała się z Kolumbijczykami, krzyczeli daaawaj Łukasz walczysz, a Łukasz czuł się jak na koncercie rockowym. Zaraz zaczną rzucać w rywali kubkami, jak kulkami śniegu w Hannawalda

galopujacy major :

Taktyka w tenisie nie jest wielką tajemnicą, kombinacji jest pewnie z kilkanaście

A, jeszcze mi się przypomniało, w sprawie porównania tenisa z szachami. To trochę nietypowe szachy, w sensie: połączone z pokerowym bluffem, coś jak opisane tu (po gwiazdkach) monster-psycho-chess.

Aha, w blogonocie o Roddicku:

się poci jak świnia (pot mu kapie nawet z daszka czapki, co trudno wręcz pojąć)

Odnotowuję, że podobnie kapało z daszka czapki Klejbanowej, gdy dobijała zdepresiałą Dokić. Więc to nie cud, tylko jakaś właściwość (?) tkaniny czapkowej. A może obiektu podczapkowego. Tak czy inaczej, przerażające.

galopujacy major :

Ale czyż nie na tym polega jej inteligencja, że próbuje rozkładac siły [...]

No wiesz, gdyby nie była inteligentniejsza niż silniejsze, toby jej nie było tam, gdzie jest. Ale i tak zbyt mi się kojarzy z polskimi powstaniami narodowymi (jak dostaje w dupę, to odgryza sobie wargę i, cierpiąc, zrywa się do boju, ale na co dzień „czysięstoiczysięleży” mnóstw dolarów się należy ;).

Oj przesadzasz, wyjątkowa cisza to jest na szachach.

Ale w jakich jeszcze dyscyplinach sportu publiczność z definicji ma mieć zamkniętą paszczę? (Inne tenisy, znaczy pingpongi i badmintony, się nie liczą.)

popatrz na Gotarta

Próbowałem, ale gugiel nie zna faceta. O kim mówisz?

Choć mnie wygrana Polaków i Polek ciągle w gardle ściska.

Bo?

BTW, a propos Psycholololo(lo)Kompleksów, właśnie skończyła się powtórka z wygranej Szalonego Grubawego, którego całkiem nietenisowo dopingował tłum Cypryjczyków pomalowanych w barwy wojenne. Nieszczęsny Cypr, znaleźli sobie maść na obolałe psychololo. Ale to ciągle jednak wyjątek w tenisowym behawiorze, w tym sensie, że większość z marginesu hałasujących to groupiesy indywidualnych graczy.