No bez przesady, paru z nich się jednak przy okazji pożywiło.

Zaryzykowałbym, że niemal wszyscy i stąd te tłumione uczucia gniewu do monopolisty, w końcu Wiadomości Literackie, to jednak poziom niżej. No bo w końcu, ilu z nich potrafiło się przestawić na obcy język jak Miłosz, a właściwie to Brodski albo Nabokov.

utylitarne wykorzystywanie emigrantów, tylko i wyłącznie dla dobra misji Kultury

No bez przesady, paru z nich się jednak przy okazji pożywiło.

babilas :

na marginesie, co do Orlińskiego i jego „prozelityzmu nadgryzionego jabłka” — po lekturze jego bloga, zwłaszcza „pod kreską” (komentarze), zacząłem wstydzić się, że używam komputerów firmy Apple.

A ja wręcz przeciwnie. To naprawdę byłoby dziwne, gdybym miał się przy kupowani laptopa kierować tym, że jeden użytkownik mimowolnie(?) robi mu brzydką reklamę. Bo przecież zachowujesz się prawie tak jak wo, który, gdyby dowiedział się, że Fahrenheita używa senator Stokłosa, to by go używać przestał.

Bueee, co za rozczar. A nawet kliknąłem i probowałem znaleźć coś ciekawego...

Tak. W pewnym sensie, bo trudno domniemywać autorefleksji u ukąszonych. Zbiegło się w czasie z Fukuyamą i (wówczas) świetnie ilustrowało bezsens tradycyjnych busoli ideologicznych z ich archaicznymi pojęciami typu lewo — prawo– centrum”. Spadkobiercy historycznej (w założeniach) lewicy prześcigali się w lizaniu niewidzialnej ręki rynku z kolegami od prawicowej konserwy. Ten absurdalny wyścig do miana najlepszego kapitalisty przebiegał z pominięciem wszystkich tradycyjnych i historycznie uwarunkowanych „przydziałów”.

Kłamiesz.

„O, miszcz ironii w akcji”

Dzięks.

„Strasznie jesteś przewidywalny i nudny. Plonk warning”

Oh well.