No i nie sposób pominąć jego wkładu w rozwój prawa autorskiego (świeżutka sprawa): http://www.scribd.com/doc/17040458/Salinger-v-Colting-Opinion

@ von Humboldt Fleischer:

Tak, Wyżej podnieście... Seymour... też warte przeczytania; te dwie utkwiły mi w głowie, gdy Buszujący... dawno z niej wyparował. Ale najlepszą historią jest jego własne życie; niezły był z niego świr.

barista: The Onion wyrazil to najlepiej:

In this big dramatic production that didn’t do anyone any good (and was pretty embarrassing, really, if you think about it), thousands upon thousands of phonies across the country mourned the death of author J.D. Salinger, who was 91 years old for crying out loud. „He had a real impact on the literary world and on millions of readers,” said hot-shot English professor David Clarke, who is just like the rest of them, and even works at one of those crumby schools that rich people send their kids to so they don’t have to look at them for four years. „There will never be another voice like his.” Which is exactly the lousy kind of goddamn thing that people say, because really it could mean lots of things, or nothing at all even, and it’s just a perfect example of why you should never tell anybody anything.

Nie dalej jak miesiac temu przeczytalem „Franny and Zooey”. Bardzo dobre, a pierwsza czesc („Franny”) wprost rewelacyjna.

@vHF
If you really want to hear about it, the first thing you’ll probably want to know is where I was born and what my lousy childhood was like, and how my parents were occupied and all before they had me, and all that David Copperfield kind of crap, but I don’t feel like going into it, if you want to know the truth.

Offtopic: J. D. Salinger zmarl przedwczoraj.

@ JJ:

Dzięks; zaglądaj zatem :)

kabiria :

Niemniej moi ulubieni francuscy historycy czują słowo, i dobrze czują ciało — potrafią tak pisać historię ciała w społecznym kontekście, że blednę z zazdrości.

No tak. A co z ciałem polskim?

Może jednak Quignard swego nie zna, to nie chwali.

A może zna, ale – w pewnym sensie – przekracza?

On jest bardzo osobisty (subiektywny i angażujący się: swoim ciałem, swoimi sekretami – ładnie o tym pisze linkowana wyżej Iga Noszczyk, swoim lękiem).

Porywające to ćwiczenie z nurkowania.

— że też nie trafiłam tu wcześniej...!

kłaniam się