O, tak.

Myslalam o tym, fragmentarycznym, moim odbiorze tej ksiazki (w ktorym elementm wspolnym jawil mi sie konsekwentny sprzeciw) , probujac odnalezc spojnosc opowiesci, po tym, jak zwrociles na to moja uwage.

„Zlaz stamtad” — chcialabym aby stalo sie powiedzeniem, jak np . „podobaja sie nam te piosenki, ktore znamy”

To niesamowita scena. A Janina Duszejko im dalej jestem od czytania książki tym bardziej wydaje mi się rodzajem wcielenia starej ziemskiej boginii — czy też przechodząca przez stany opętania przez jakieś stare ziemskie bóstwo. Tak się złożyło, że zaraz po przeczytaniu oglądałam przypadkiem „Cudowne miejsce” Kolskiego. Wrażenie tego miksu, spotęgowane jeszcze przez słuchanie w tym czasie słowiańskiej muzyki — też niby przypadkiem — jest jeszcze dla mnie nie do uchwycenia, ale coś mi się wraźnie przemieszczało w wyobraźni pod wpływem tych trzech spraw.

No a ten porządek symboliczny polsko katolicki żaden to porządek symboliczny, symbole są martwe, stąd też pewnie ten cały szum wokół podtrzymywania, chronienia i szacunku, czy kalania świętości, który wybucha czasem przy okazji różnych tematów — żeby się nie okazało jak to wszystko w przestrzeni symbolicznej nic nie znaczy. Pamiętam z młodych lat jedną z ostatnich spowiedzi. Targana wewętrznymi duchowymi rozważaniami postanowiłam poradzić się tak zwanego przewodnika duchowego w osobie księdza. Wysłuchał jak należy. A potem powiedział mi: „Wiesz, ale nie trzeba myśleć po swojemu. Trzeba myśleć po panujezusowemu.” No i wtedy właśnie powinnam była powiedzieć mu, siedzącemu w konfesjonale: „Wyłaź stamtąd! No już!”. No albo samej stamtąd wyleźć, co też zrobiłam. Dlatego imponuje mi Duszejko, która zostaje w obrębie społeczności i walczy niezliczonymi petycjami o ważne sprawy — zostaje w połączeniu do społeczności, choć społeczność ma dla niej tylko rolę starej wariatki i nie wykazuje żadnej tendecji do przedefiniowania tego.

No i jeszcze sakralizacja i usztywnienie w symbolach innych fragmentów, pozareligijnych życia zbiorowego w Polsce — myślę o tym od paru dni, jak mi się ułoży, pewnie coś napiszę o tym.