@ barista:
Tak, masz rację, niby tego typu koncesja może być usprawiedliwiana chęcią dotarcia do publiczności innej niż przekonana („przypodobania się”), ale jak się raz wstąpi na tę ścieżkę, to nie wiadomo, dokąd zaprowadzi (tzn. wiadomo: exemplum UW/UD/„Wyborcza” ws. aborcji w latach 93–97).

U Środy dużo trafnych uwag, ale tekst dyskwalifikuje (dla mnie) ostatnie zdanie:

„myślę sobie, że gdyby Chrystus Pan wiedział, że jego rzecznicy (czy raczej uzurpatorzy) będą wykorzystywali krzyż do obrony tak żałosnej, tak skarlałej wizji chrześcijaństwa i Europy, to zbawiałby jakąś inną część świata, a z pewnością Polskę pana Terlikowskiego ominąłby szerokim łukiem.”

Tanie przypodobywanie się tym „lepszym” fanom Chrystusa_Pana. Kogo to obchodzi, co by Ch_P zrobił, gdyby wiedział, gdyby istniał?

Środa przejeżdża się po Terlikowskim. Krótko i celnie. Z drugiej strony, nieco go doważnia, ale – z trzeciej – trudno nie, gdy różne telewizornie tak chętnie go „reaktywują” (jak pisze).

Taka bełkotliwa konstrukcja może wynikać wprost z bełkotliwości przekonań autorów. Zaznacza się piętrowość własnych wartości — są wartości najwyższe (Bóg i jego gotowość poświęcenia się dla ludzi) będące dopiero źródłem wtórnego szacunku dla skądinąd ważnej „godności człowieka”. Autorzy jednocześnie chcą podkreślić, że bez Jezusa nie byliby ludźmi i zarazem próbują to przekonanie zawoalować, jakby się wstydzili prostoty. Powinni napisać, że wszystkie wartości pochodzą wprost od Boga.

Przejrzałem całość uchwały na stronie Polski z krzyżykiem, w uzasadnieniu jest bo „..Konwencja o ochronie praw człowieka i podstawowych wolności z 4 listopada 1950 roku w art. 9 określa wolność wyznania jako wolność pozytywną, wolność, która obejmuje także wspólną z innymi i publiczną ekspresję wiary.”

No ale czy szkolna ściana jest miejscem ekspresji wiary (nie pytam już czyjej)? Czy mogę sobie kupić farbę w aerozolu i malować krzyże na wszystkich publicznych ścianach?

Z projektu uchwały:

Uznając, że znak krzyża jest nie tylko symbolem religijnym i znakiem miłości Boga do ludzi, ale w sferze publicznej przypomina o gotowości do poświęcenia dla drugiego człowieka, wyraża wartości budujące szacunek dla godności każdego człowieka i jego praw

Semantycznie to bełkot („wartości budujące szacunek dla godności i praw”). Nie wymieniłem w blogonocie funkcji propagandowej znaku/symbolu, bo uważam to za oczywisto-oczywiste.

vierablu:

Parę tygodni temu pewien zapalony ekolog wygrał w sądzie sprawę o dyskryminację ze względu na wiarę. Wiarę w ocieplenie wywołane ludzką działalnością.

Trochę mnie wystraszyło to sformułowanie, na szczęście dałaś linka. W sprawie raczej chodzi o:

He claims that his concern about the environment in general, and climate change in particular, amounts to a philosophical belief under the meaning of the regulations [Employment Equality (Religion and Belief) Regulations, 2003].

I raczej należało użyć slowa „przekonania” niż „wiara”. Sędzia uzasadniał:

But Judge Burton, sitting at the Employment Appeal Tribunal, said yesterday: „If a person can establish that he holds a philosophical belief which is based on science as opposed, for example, to religion, then there is no reason to disqualify it from protection.”

Oznaczanie przestrzeni jako swojej, zawłaszczanie jej. Szczęście w nieszczęściu, że w odróżnieniu od psów i kotów jesteśmy na ogół wzrokowcami i oznaczamy swoje przestrzenie głównie za pomocą symboli wizualnych.

Problem z krzyżem — w krajach monoreligijnych — polega na popadaniu w zerojedynkowość, tzn. w traktowanie przestrzeni nieoznaczonej jako przeciwieństwo tej oznaczonej krzyżem. Tymczasem przestrzeń nieoznaczona jest moim zdaniem pusta. Wyraźnie to widać w szkołach, do których chodzą uczniowie wyznający co najmniej 4 różne religie + sporo ateistów.
Ateiści są zresztą nieważni, bo jak powszechnie wiadomo, ich uczuć nie można urazić. Chociaż... jest wyjątek. Parę tygodni temu pewien zapalony ekolog wygrał w sądzie sprawę o dyskryminację ze względu na wiarę. Wiarę w ocieplenie wywołane ludzką działalnością.

„Employees who raise concerns about their company’s environmental practices won the right to legal redress yesterday after a judge ruled that green beliefs deserved the same protection in the workplace as religious convictions.”

http://www.independent.co.uk/news/uk/home-news/green-beliefs-win-legal-protection-1814180.html