galopujący major:

Wat wspominał, że Witkacy każdemu robił test na homoseksualistę

Nie wiem, czy wydalanie to dobry test na *seksualist— Ale powiedzmy, że anegdota jest prawdziwa i że Witkacy rzeczywiście miał taką zabawę a la angielski internat. Pytanie brzmi: czy cokolwiek z tego planu weszło do Biografii Deglera? Bo o to tu chodzi.

„Witkacy w książce Janusza Deglera żyje też w świecie, w którym nie ma homoseksualistów”

Kompletnie się nie znam na Witkacym (choć wiem, że kiedyś się jako tako poznam),ale pamiętam, że Wat wspominał, że Witkacy każdemu robił test na homoseksualistę. Wata przyjął nago i siusiał przy nim do nocnika...

@ kwik:
Mam wrażenie, że czepiasz się pojedynczych zdań (za to, że zostały sformułowane tak a nie inaczej), a sens szerszego kontekstu gdzieś umyka. Ale KJP.

Brak wielkiej przyjemności z przygodnego seksu można wyjaśniać na wiele sposobów, nawet nie mieszając do sprawy kolonializmu. Ale czemu nie, razi mnie dopiero próba narzucenia takiej interpretacji.

A czepiam się płytko, bo Deglera nie czytałem. Z dwojga złego wolę już uderzające białe plamy niż wyciskanie na siłę za pomocą instrumentarium krytyki postkolonialnej.

@ kwik:
Ja się nie czepiam tego, że się czepiasz, a tego, że się czepiasz hm... płytko. No bo wiesz, ja mogę wytłuścić słowo uwiodłem i pytać się – ale co to znaczy? Że jej nie zapłacił? Ale jeśli nie zapłacił, to czemu „kurwa”? A może ta brazylijska lejdi była zbyt „portugalska” [=biała] i stąd brak przyjemności? Co nim w takim razie powodowało? Poczucie kolonialnego obowiązku kulturowego (typu „bwana kubwa bierze co jego nie dbając o punkt widzenia dzikusów i umniejszając znaczenie tego wymuszenia poprzez pogardę i deprecjonowanie ofiar”)?

To są – jak dla mnie – ciekawe kwestie i ciekawe tropy. Warkocki ma prawo rzucać pierwsze lepsze pytania, jakie przychodzą mu do głowy, jeśli dotyczą tematyki, której nieobecność u Deglera bije [niektórych] po oczy. Bo pokazuje po prostu białe plamy, w których biografia Witkacego leci defaultem, czyli serią nieuświadamianych sobie przez czytelnika[*], ukrytych i milczących założeń.

[*] a zapewne i biografa

Wszedłem, bo właśnie na tym przykładzie dobrze widać, że głupio przegina, byle nagiąć do swoich tez. Wystarczyłaby sugestia, a Warkocki chce wziąć czytelnika na postronek. Nie myśl, czytaj, ja ci zaraz wszystko wyłożę. No i się wykłada.

Albo tu:
Czy Witkacy też reprezentował model białego pana w korkowym kapeluszu badającego dzikich? (...) Warto więc znowu zerknąć na margines, do przypisu, gdzie Witkacy zwierza się Malinowskiemu: „Uwiodłem portugalską kurwę z Brazylii, ale bez wielkiej przyjemności.„
To w Portugalii są dzicy?

kwik:

Rozsądniej byłoby napisać [...]

Ale chyba widzisz, w jakie szczegółowe i bez związku z tezami Warkockiego przyczynkarstwo wszedłeś.

A równie dobrze można uznać, że dla wybrednego w ogóle każdy pretekst dobry. Można też zauważyć, że Witkacy umiał powstrzymać żonę Jadwigę przed wydaniem na świat choćby jednego potomka. Rozsądniej byłoby napisać: „Nie wiemy, czy ojcowskie rady skutkują – jednak Witkacy rezygnuje z ożenku. Oderfeldówna do końca życia pozostaje panną.”